Alien

Time Check: 1:48 AM

Tuesday.

Ang pagbabalik.

Howdy guys?!

Humihingi ako ng paumanhin sa inyong mga fans ng Denggoy Palaboy (kung meron man, haha) kung wala ako naipopost na entry nitong mga nakaraang buwan kahit sobrang dami kong free time. Mental blank ako e. Teka, blank ba o block? Haha. Basta. Ayoko naman pilitin ang sarili ko na magpost para lang may update. Puro kahalayan ang kakalabasan. Pramis.

Kumusta naman ako? Well, higit dalawang buwan na'kong tambay. Hirap maghanap ng work. Pero di ako sumusuko. Kapag 'di pa ko nakakahanap ng work na pang-ECE in 2 months, babalik na lang ako sa pagiging call center boy. Hehe.

Anyways. Bigla ako sinumpong gumawa ng entry today dahil sa kakaibang bagay na nasaksihan ko (at ng kapatid ko) kani-kanina lang. Bandang 12 MN na siguro yun. Ganito....

Ugali ko ang magwiwi sa likod bahay kesa pumasok ng banyo, lalo na kapag gabi na. Mas madali kasi para sa akin dahil sa likod bahay ang room ko, mas accessible. So ayun, kaninang bandang 12, lumabas ako para magwiwi. So habang dinidilig ko ang tigang na lupa, nakatingala ako sa langit. Sa may 'di kalayuan, may nababanaag akong makislap na mga ilaw na inisip kong hindi pwedeng manggaling sa isang eroplano. Basta, kakaiba yung dating nung mga ilaw. Tsaka 'di pwedeng isang eroplano yun dahil steady lang siya e. Gumagalaw ng bahagya pero halos 'di naman umaalis sa posisyon. Ganon. So hanggang natapos nako magwiwi, tumayo muna ko dun. Pinanood ko muna ng mga limang minuto siguro dahil kakaiba nga.

Nung una, inisip ko baka isa lang sa mga lantern na sinisindihan na pinapalipad kapag may kinakasal (ano na mga tawag dun?). So yun nga, tumunganga ako sa labas ng hatinggabi at pinanood ang bagay na yun. Parang tanga lang. Walang anu-ano'y bigla siya gumalaw, gumana na parang eroplano. Banayad nung una tapos medyo bumilis. Nung medyo palapit na, nasigurado kong 'di nga siya eroplano, naaaninagan ko kasi mula sa liwanag ng buwan na parang triangular in shape siya. Kinabahan ako.

Konting flashback. Kaninang hapon, 2012 ang palabas sa Star Movies na pinanood ko for the nth time. Tapos, nakahiligan ko manood nung series na Ancient Aliens recently. Isa din ako sa mga medyo napraning nung nakaraang December 21, 2012 sa End of the World chuchu. Tapos Dennis Allen ang totoo kong pangalan. Malapit sa Alien.

Ayun nga, nung makita kong gumana yung bagay, from north going south siya, eh tumakbo ko sa loob ng bahay at tinawag yung brother ko na nagkataong gising pa. Ayun, paglabas namin, sakto yung position nung bagay e nasa bandang uluhan na namin. Maliwanag ang buwan. Kita namin pareho. Itim na triangle yung shape niya. Madami ilaw sa baba. Walang tunog yung andar niya.

UFO?

Sinundan namin ng tingin hanggang sa mawala siya sa aming paningin. 'Di naman nagdisappear o naglahong parang bula. Natakpan lang ng bubong ng kapitbahay kaya nawala sa paningin namin. Ayun.
Pagpasok sa kwarto ko, medyo napraning agad ako. Kung ano-ano na naisip ko. Alien. Sasakupin na tayo. Doomsday. Armageddon. Punyeta.

Pero I swear, sigurado ako na hindi eroplano, o fighter jet, or anumang aircraft of this earth ang nakita namin ni utol. Kakaiba talaga. Oo, wala ako proof dahil walang picture or video man lang. Wala ako pakialam kung 'di ka maniniwala. Basta ako, nakakita na'ko ng UFO!!!

Yehey!!!

Hahaha!


Ah yeah!

Baduy

Time Check: 4:20 PM


Saturday.


Waddup peepz? Bakasyon galore pa rin ang lolo nyo kaya eto, tambay pa din. Wala masyadong ganap lately dahil bukod sa ilang araw na'ko nakakulong sa bahay, wala din masyado budget para gumala ang isang hampaslupang kagaya ko. Homebuddy lang ang peg ko ngayon.


Medyo interesting ang topic natin today. Kung nagtataka ka kung ano, tignan mo ulit ang title para magka-idea ka. Huwag tatanga-tanga. (bully lang? haha)


Kailan mo nga ba talaga masasabi na baduy ang isang bagay? Or ang isang tao? Pangyayari?


Well, sabi ng www.urbandictionary.com,

Weh?! 'Di nga? Sa pananamit lang ba?


Para sa'kin, ang baduy word ay imbento lang ng mga taong hindi maka-ride sa trip ng kapwa nito.


For example, hiphoppers. Sa get up pa lang na lahat ay maluwang, malamang ay masabi mong baduy siya dahil 'di mo masakyan ang trip niya. Well, para sa taong iyon, hiphop ang cool so malamang iniisip din niya na baduy ka dahil hindi mo masakyan ang trip niya. Na para sa kanya ay cool. "IN" kumbaga. So patas lang. Which may mean na lahat pala tayo ay baduy. Depende sa taong nakakasalamuha mo.

Hindi lang siguro sa pananamit applicable ang salitang baduy. Pwede din siguro siya i-associate sa trip mong music genre.


Ibalik natin sa hiphop. So malamang, ang isang hiphopper, hiphop din trip niyang music. Rock naman sa rakista. Pop naman trip ng iba. RNB or OPM sa iba. Ako, kahit ano lang, basta maganda sa pandinig. Kung trip mo ang rock music, malamang ay baduy pakinggan ang pop or hiphop para sayo. Or vice versa. So patas lang pala. Ibig sabihin, kahit sa choice of music, baduy pa din tayong lahat. Haha.


Meron naman ibang tao na ayaw manood ng local films. Baduy daw kase. Gusto lahat ng pinapanood ay kung ano ang patok sa hollywood. Or kahit hinde, basta ba english eh yun ang papanoorin niya over a john lloyd and bea movie. Maging sa TV, ayaw ng local TV shows. Gusto lahat ng pinapanood ay iyong nasa cable. US TV shows at series. Hmmm...


To sum it all up, ang isang bagay ay nasasabing baduy ng isang tao kapag 'di ito pasok sa kanyang taste. Or dapat pasok sa uso or "IN" para 'di masabing baduy. Well, para sa'kin, ang baduy ay iyong mga taong walang sariling paninindigan. Iyong mga sunod sa uso lamang. Mga walang sariling opinion. Gaya-gaya. Masabi lang na COOL! Leche!


Kanya-kanyang trip lang talaga siguro. Mas maganda eh yung walang pakialamanan. Ika nga e, mind your own monkey business. Basta wala ka naaapakan or nasasagasaang ibang tao sa trip mo ay COOL iyon. Agree?


Isa lang talaga siguro ang baduy. At iyon ang post na'to! Hahaha!


Ah yeah!

Tambay

Time Check: 11:50 PM

Sunday.

Ilang days na rin akong tambay sa bahay. Kain-tulog-FB-Twitter-Instagram lang ginagawa. Jobless na kasi ako. Which is pinapangarap ko maging nung nagtatrabaho pa'ko dahil senyorito lang ang peg. Sarap buhay lang. Walang boss. Walang scheduled break. Sobrang bawi sa tulog. Ganyan. Tumaba nga ako lalo eh.

Ayokong idetalye kung bakit jobless ako ngayon. Basta lang. Hehe. 'Di naman ako bitter dahil choice ko din naman 'to. Naisip ko lang kasi na parang tama lang siguro 'to. Sa ngayon. Kailangan ko lang siguro bigyan ng time ang sarili ko na magmuni-muni at mag-isip ng mabuti kung ano ba talaga ang gusto kong mangyari sa buhay ko. I'm not getting any younger anymore. Kung gusto ko umasenso sa buhay, dapat simulan ko na. Now na.

Sa call center previous job ko. First job ko actually. Technical Support Representative for almost 6 years. At isa akong licensed ECE. So anong ginagawa ko dun? Well, ganito kasi yan...

Pagkapasa ko nung ECE licensure exam nung November 2006, nagpahinga muna ako ng almost 2 months bago nagjob-hunt. Bakasyon galore. After ng pahingang iyon, lumuwas ako ng maynila at nagjobhunt habang nakikitira sa pinsan ko ng almost 2 months. Dami ko inaplayan. It's either 'di ako natanggap, 'di pumasa sa interview, at 'di nagkasundo sa mababang offer na sweldo. Andami ko pa kasing arte noon. Ayun, umuwi akong bigo sa pampanga at nagbakasyon galore ulit.

Malapit lang bahay namin sa Clark, and since madaming call center na nagsulputan noon, doon ako bumagsak. And the rest is history.

Hindi ko pinagsisisihan na tumagal ako ng 6 years sa call center kahit sabihing sayang naman pagiging engineer ko. 'Di po ako nagyayabang kapag sinasabi kong engineer ako dahil totoo naman. Kagaya ng pagpuri ko sa sarili ko na pogi ako. Haha. Nasabi kong 'di ako nagsisisi dahil unang-una, gumaling ako sa english. Lalo na-develop communication skills ko. Ang vocabulary ko hindi basta nauubos, pero ang accent ko, konting-konti na lang. (One More Try? Haha). Totoo yan, ' di sa pagmamayabang pero madami sa mga kano na nakakausap ko dati ay laging pinupuri ang english ko. Naman! (Talking about pagbubuhat ng sariling bangko. Hehe).

Isa pang pinagpapasalamat ko sa pagkakapasok ko sa kumpanyang dati kong pinagtatrabauhan ay ang sobrang daming kaibigan nakilala ko doon. Kaya nung last days ko na lang sa trabaho ay lagi akong emo dahil ang bigat sa dibdib na isiping ang mga taong nakasanayan mong kasama araw-araw sa loob ng ilang taon ay baka hindi mo na makita ulit. Hay...

Ayun. So ngayon, what's next na for me? Well, pahinga pa ng ilang days tapos raratsada na. This time, magiging engineer na talaga ko. Sana swertihin. Hihi.

Wish me luck guys!

Ah yeah!



P.S.: Sira ang desktop ko kaya sa cellphone ko lang ni-type ang post na'to. Nababasa ko naman post ng mga kaibigang blogger gamit ang google reader pero 'di lang ako makapag-iwan ng comment. ayyn lang. hehe.